...الا بشرطٍ وثیق

ئخهو

یکی از فامیل های دورمون چند روز پیش فوت کرد...تقریبا یه هفته قبلش خواب مادرش رو دیده بوده که اومده ازش پرسیده می خوای بیای پیش من؟...داشتم به این فکر می کردم که اگه یکی مثل دایی رضام بیاد یه همچین سؤالی از من بکنه چی می گم؟واقعا نمی تونستم باور کنم همین الآن که می خوابم ممکنه همچین خوابی ببینم...ولی بعدش...احتمالاَ بجای اینکه فرصت مونده رو درست زندگی کنم می رفتم التماس خدا رو می کردم که به من 40-50 سال دیگه فرصت بده...قول میدم بچه ی خوبی باشم...من کلی امید و آرزو دارم خدا!!!...توی کتاب جهاد اکبر امام خمینی(ره) که این هفته توی حلقه معرفتی بسیج باید تمومش کنیم خوندم که اون هایی که خوبن مرگ رو دوست دارن...اَحلی مِنَ العَسَل...آیه هم داریم که خدا یه چیز تو این مایه ها می گه که به اون ها بگو اگه فکر می کنن خیلی آدم های خوبی اند آرزوی مرگ کنند...امّا من...جدی جدی نمی تونم آرزوی مرگ کنم...البته من دارم به حرف حضرت امیر علیه السلام گوش میدم که می گن « و لا تـَتـَمَنّوا المَوتَ اِلا بـِشرطٍ وَثیق»آرزوی مرگ نکنید مگر به شرط گران...یعنی تا از اون ورتون مطمئن نیستین آرزوی مرگ نکنید...خوب من هم آرزوی مرگ نمی کنم دیگه...در به در!!!...
من چه بچه ی خوبی ام!...حالا جدای از جدّی ممکنه من تا چند لحظه ی دیگه ،زنده نباشم ها...قدرم رو ندونستین...وقتی که رفتم می شینید گریه می کنید که "چرا رفت؟!!!"...بچه ی خوبی بود...کاش نمی رفت...احتمالاً " آ " هم می گه همه رفتنی اند...چرا؟...چرا رفت؟!!!...
.
.
.
حالم به هم می خوره وقتی... دوست دارم عق بزنم وقتی...دلم میخواد بگم چرا دم از عفت میزنین وقتی...می خوام نباشم وقتی...دوست دارم کلّه ی طرف رو بکّنم وقتی...اعصابم می ریزه به هم وقتی...دلم میخواد فریاد بزنم وقتی...نمی تونم تصور کنم من اینجا ام وقتی...فقط اگه طرف آشنا باشه بهش می گم 70 تا؛وقتی...حرص می خورم می بینم طرف شوق داره وقتی...داغون می شم می بینم طرف یه ذره حیا نداره از بزرگی که پیشش نشسته وقتی...
وقتی...یه نفر داره غیبت می کنه...

فاخری