!چند کلّه پوک؟

Sunday, July 23, 2006

...زیبای دیرین من

هو

وقتی که نامش می آید دلم پر می کشد؛
آنگاه که اسمش را بر زبان جاری می کنم،
قلبم برایش می تپد...
زیبای دیرین من؛
من از دور دست ها به یاد توام؛
مرا بپذیر که از اعماق جانم،
دوستت دارم...
مرا بپذیر که جان بخواهی سهل است دادنش؛
زیبای دیرین من؛
یادم می آید...
آنگه که شکفتی من نیز شکفتم؛
امّا تو گلی هستی که عمرت پایان ندارد؛
زیرا که سرخیت را از خون "من ها" می گیری...
و ریشه ات زنده است برای همیشه؛
زیرا که یادگار بزرگان تاریخی...
زیبای دیرین من؛
من از اینجا، از دیار یاور هنوز و همیشه ات،
با تو صحبت می کنم...
زیبای دیرین من؛
لبنان...


فاخری

0 Comments:

Post a Comment

<< Home