...موشه تو سوراخ نمی رفت

هو

که چی؟ این همه فکر کردی چی شد؟ حتی 1 آپولو هم هوا نکردی بدبخت...اون روز هایی که می گفتی من الآن شرایطم حادّه،حرجی بر من نیست و به هر کی هم که ازت می پرسید چرا درس نمی خونی می گفتی من دچار مشکلی شدم که نمیذاره درس بخونم،گذشت بُزی!!!با تو ام...الآن که از 12 واحد این ترم فقط -0- واحد پاس می کنی یاد این افتادی که باید درس می خوندی؟ یاد این افتادی که ای وای چقدر بیت المال حروم کردی و چقدر از عمرت رو...این 1 ترم رو اگه تو خونه میشستی الآن کلـّی کار مفید کرده بودی...بیخودی اومدی دانشگاه...درس که نخوندی هیچ،هر کار فوق العاده و لازم الاجرایی رو هم گفتی بذار تابستون بیاد حتما این کار رو انجام می دم...حالا یادت افتاده که هیچ وقت نمی تونی خودت رو ببخشی؟ حالا...؟ آفرین...تو پدیده ای بدبخت...آدمی که می تونه عدای الاق رو جوری در بیاره که نفر جلویی بکشه کنار که الاقه رد شه ،کمتر از این هم ازش انتظار نمی ره...اصلاً تو شاهکاری بیچاره...قدر خودت رو بدون ؛ هدر می ری ها...!!!حالا ببین کِی گفتم من...
وای به حالت اگه ترم بعد درس نخونی...وای به حالت اگه تابستون کارهایی که می خواستی بکنی رو نکنی...بیچاره ات می کنم...سیاهت می کنم...با کمر بند می افتم به جونت

!!!حالا ببین کِی گفتم من

فاخری