...!!سیاهی ، تکبر ،سقوط....تا کجا؟

دارم سياهش مي کنم، سياه سياه ، مي ترسم ديگه کم کم سياه نبودنش رو يادم نياد . وقتي بهم داديش ، اصلا سياه نبود،با چه سرعتي سياهش کردم ، چه سرعتي!

دارم سقوط مي کنم ، دارم سقوط مي کنم بدون اين که هيچ دست و پايي بزنم، مثل يه تيکه سنگ، کاملا بي تفاوت، کاش مثل يه سنگ سقوط مي کردم ، احتمالا سنگه فکر نمي کنه خودش تنهايي مي تونه خودشو نجات بده ، فکر مي کنه تقديرش سقوطه. سنگه هر چي هست ، انقدر متکبر نيست، انقدر احمق.انقدر احمق که فکر کنه خودش تنهايي چيزيه!

انقدر باهات حرف نزدم که ديگه بعضي وقتا باور نمي کنم صدامو بشنوي! کفر از اين بالا تر سراغ داري؟

احساس مي کنم منو به خودم واگذاشتي، منو به خودم واگذاشتي و داري بهم مي خندي، داري به اين طغيان احمقانه مي خندي . خنده دارم هست ، يه بچه فسقلي که هيچي نيست، روبروت قد علم کرده و فکر مي کنه خيليه !داري بهم مي خندي و نگاه مي کني که چه جوري دارم توي اين طغيان احمقانه ام غرق مي شم؟ براي غرق شدن زود نيست؟مي دونم آدم بديم ، مي دونم خيلي زود تونستم انسانيتي که بهم دادي رو تباه کنم ، مي دونم خيلي زود سياهش کردم،اون روح شفافي رو که از خودت در من دميدي . همه ي اينا رو مي دونم ، همه ي اين حقارت هام رو مي شناسم ، ولي از عظمت تو هم خبر دارم، و اين رو هم مي دونم که عظمت تو از همه ي حقارت هاي من بيشتره ، از همه ي اين حقارت هايي که مي شناسم و همه ي اون هايي که نمي شناسم. مي دونم که استحقاق غرق شدن رو دارم ، ولي مي دونم کسي که استحقاق غرق شدن رو داره هم نبايد از رحمتت نا اميد بشه ، که نا اميدي از رحمتت عين غرق شدنه. اگه من ندونم تو که مي دوني جز تو کسي نمي تونه نجاتم بده، اگه تو نجاتم ندي ، ازکي بخوام؟ مگه اصلا جز تو کسي رو دارم؟ پس دستم رو بگير ، دستم رو بگير و بلندم کن ، هر چند که لياقتشو ندارم.

آمنه