فک می کنی من دیونه ام؟

بايد برم چش پزشکي ، از آخرين باري که رفتم يه چار سالي مي گذره. يادش به خير ، قبل از کنکور فاطمه بود، فاطمه احساس کرده بود بيس پنج صدمي شماره ي چشش رفته بالا ، مي خواست بره چش پزشکي ، منم باهاش رفتم. دکتره با تعجب بهش گفت : "واقعا حساسيت شما روي بيناييتون عجيبه، از بالا رفتن شماره ي چشمتون زماني نگذشته، تازه فقط بيست و پنج صدم و فقط چشم راست. بعضي از مريض ها مياند ، مي بينم شماره ي چشمشون يکي دو نمره اي بالا رفته ولي نفهميدند" خب مسلما من از اون دسته ام، هيچ وقت تو اين مسائل حساسيتايي از نوع حساسيتاي فاطمه رو نداشتم ، احتمالا چند وقت ديگه مي رم چش پزشکي ، وقتي که ديگه چشام هيچ جايي رو نبينند.

شايد قبل از رفتن به چش پزشکي لازم باشه يه سري به يه متخصص قلب بزنم ،خدا رو چه ديدي، شايد اين جوري خود به خود مشکل چشام هم حل شد! حتي اگه کفايت نکنه ، انگار مشکلاي قلبم جدي تر از چشممه ، احساس مي کنم که قراره چند وقت ديگه وايسه ، آخه اين چند وقته زيادي داره تو سر و کله ي خودش مي زنه ،حدود هشتاد –نود ضربان در دقيقه-بگو ماشاللا-ديگه اينديرال 10 جواب نمي ده، بيخودي داره خودشو خسته مي کنه ، مي دونم بالاخره مجبور مي شه وايسه و يه ذره خستگي در کنه. پس تا اون موقع صبر مي کنم ، شايد اون موقع يه سري به يه دکتر زدم ، البته احتملا اون موقع ديگه من نمي تونم به دکتره سربزنم يعني بقيه بايد سرمو به دکتره بزنند! چيزي که مهمه اينه که بالاخره سر ما هم به يه دکتري بخوره حالا ديگه مهم نيست کي مي زنتش

پيش يه دکتر ديگه هم بايد برم ، يه متخصص مغز و اعصاب . دوباره يه دو سه هفته ايه که ميگرنه بد اود کرده ، به اميد خدا چند وقت ديگه مي تونه داغونم کنه ، به اميد اون روز .
احتمالا اون موقع مجبورم دوباره يه سري هم به اين متخصصين عزيز بزنم ، چند وقتيه دلم براشون بدجوري تنگ شده. شايدم نه. درجه ي کله شقيم رفته بالا ، احتمالا پيش هيچ دکتر مغز و اعصابي نمي رم ، فوق فوقش وقتي سردردام از يه حدي بيشتر شد و حسابي داغونم کرد ، شروع مي کنم به گرفتن پاچه ي اطرافيان. اين راه حل بهتر از خوردن يه سري قرص بي مصرفه که کلي عوارض جانبي با حال دارند.

انگار از همه ي اينا واجب تر، رفتن پيش يه دکتر ديگست ؛ يه متخصص اعصاب و روان . . يه سريا مي گند ، اگه پيش اين يکي برم ، ديگه لازم نيست پيش بقيه ي اون دکتر قبليا برم . از اين يکي ديگه اصلا خوشم نمياد ، ولي انگار مجبورم برم . بقيه مي خواند ببرمند. چند روز پيش از تيمارستانمون زنگ زدند خونه مون، انگار مرخصيم تموم شده ، دوباره مي خواند منو ببرند تيمارستان . نمي خوام برم. از اون ديونه ها که لباس سفيد مي پوشند و هر روز بهمون قرصاي چرت و پرت مي دند ، بدم مياد. از اون ديونه ها که هي داد مي زنند و بهم مي گند ديونه بدم مياد ، داد بي داداشوون سرمو درد مياره ، دوباره مجبور مي شم بزنم درب و داغونشون کنم ، ولي من از زنجيراي تختاي تيمارستان هم بدم مياد ، من از اين بدم مياد که بهم بگند به خاطر ديونه بازيات ، اين ماه هم مرخصي بي مرخصي. من که ديونه نيستم. اِاِاِ.............من ديونه ام ؟؟؟! کتک مي خواي؟؟؟

آمنه