...دل در این دایره جایی دارد
هو
خود حال دلی بود پريشان تر از اين؟
يا واقعه ای بی سر وسامان تر از اين؟
که ديد محنت زده ای سر گشته ی روزگار حيران تر از اين...؟
.
.
.
نازک آرای تن ساقه گلی
که به جانش کِشتم
و به جان دادمش آب؛
ای دريغا به برم می شکند...
دست ها می سايم تا دری بگشا يم...
بر عبث می پايم که به در کـَس آيد...
در و ديوار به هم ريخته شان بر سرم ميشکند...
posted by ? at
7:19 PM
1 Comments:
گرچه شب تاريک است ، دل قوي دار ، سحر نزديک است
به ما جدی حرف زدن نیومده،نوشتن شعر های آدم بزرگ ها هم.پس
چی شده آقا پلنگه کسلی؟!با کی دعوات شده انقد مچلی؟!راستشو بگو، هان؟؟!
By
Anonymous, at 12:23 PM
Post a Comment
<< Home